به‌گزارش خبرنگارمیراث‌آریا، امروز پنجشنبه ۲۲ مرداد ماه ۱۴۰۵ در سالروز شهادت، حرم امام رضا (ع) غرق در ماتمی بی‌کران است. جمعیت میلیونی زائران، با چشمانی اشک‌بار و دل‌هایی آکنده از اندوه، در صحن پیامبر اعظم (ص) گرد هم آمده‌اند تا در آیین کهن «چهارپایه‌خوانی»، به سوگ هشتمین امام شیعیان بنشینند.
این مراسم، تنها یک عزاداری ساده نیست؛ روایتی جمعی از دلدادگی و ارادت زائرانی است که در جوار مضجع شریف امام رئوف (ع)، غربت و مظلومیت آن حضرت را به زبان مرثیه و نوحه روایت می‌کنند.
روایت «چهارپایه‌خوانی» که از دیرباز در این آستان مقدس رواج داشته، با ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی، نه فقط گوش‌ها که تاروپود وجود هر عاشقی را به لرزه درمی‌آورد. در این شب غم‌بار، هر واژه از غربت آن امام همام، چون نیزه‌ای بر قلب‌ها فرود می‌آید.
در این شبِ پر از غم و اندوه، زائران، در حالی که چشمانشان بارانی است و دل‌هایشان آکنده از عشق، با نوای مداحان همراه می‌شوند. گاهی با نوای حاج مهدی رسولی از دلتنگی خود در شهادت رهبر شهید و ایران امام رضا (ع) می‌گویند که می‌خواند «می‌خواهمت‌ای میهن و می‌خوانمت ایران / افراشته بادا به ابد پرچمت ایران/‌ای جان من، ‌ای شیشه عمرم، نخراشی/ ایران من، ‌ای کاش نباشم، تو نباشی» و گاهی با حسین ستوده دست‌ها را به سوی آسمان بالا می‌برند و نوای «شاه سلام علیک، آقا سلام علیک» سر می‌دهند.
اینجا، در جوار مضجع شریف امامی رئوف (ع)، با هر نغمه و نوحه، عطر بی‌نهایت عشق و وفاداری به مشام جان می‌رسد؛ شبی که آسمان حرم، میزبان اشک‌های زائرانی است که برای لحظاتی کوتاه، هم‌نفس با غم‌های غریب‌ترین امام شده‌اند.

انتهای پیام/